Μέριμνα

Φρόντισε μόνο να τα 'χεις βρει με την καταιγίδα. Σαν να λέμε ότανθα σε σαρώσει, να μην αφήσει όρθιο ανάθημα• ανάθεμα να μην αφήσει κι εσύ τρυφερά να ψιθυρίζεις:"νίκη"!Ίδιος με τον τρελό που παίζειτη γλώσσα του στον άνεμο. 📸 Καταιγίδα . Δράμα, 18.05.22

Πρώτα το φως

Εν αρχή ήν ο Λόγος, βέβαιαμα οι άνθρωποι πεθαίνουν και ερωτεύονταιπολύ πριν κάποιος γράψει"Κραταιά ως θάνατος αγάπη"απλώς και μόνο επειδήτους βρήκε στον δρόμο το ξημέρωμανα κοιτάζουν ο έναςμέσα στα μάτια του άλλουτον ήλιο πώς εκρήγνυταικι απ' τη στιγμή απουσίαζεκι η λογική και όλα τα μεγάλατων ανθρώπων λόγια. Πρώτα το φως. Δράμα, Νοέμβριος '21

Δόγμα

Όλο κι όλο από θρησκείαούτε Θεό δεν κράτησαούτε όμως και Διάβολομονάχα τρία πράγματααπλούστερα βρήκα για νακρατήσω: τον άγιο που παρακάλεσε η μάνα μου να σώσει τον πατέρα από του Ινδικού το κύμα του Προμηθέα το συκώτι-να πούμε εδώ πως όσα έχουμε τώραγια μυθολογία πριν τρεις χιλιάδες χρόνια ήτανεθρησκείαάρα όσα έχουμε τώρα για θρησκείασε τρεις χιλιάδες … Συνεχίστε να διαβάζετε Δόγμα.

Ερωτήσεις που δεν κάναμε ποτέ

Δεν έχω επισκεφθεί ποτέούτε ένα μνήμακαι έχω χτισμένα αρκετάο Άδης είναι πια το πατρικό μουμα φτάνει, θαρρώ, η ώραστο οστεοφυλάκιο της Νίκαιαςνα κατέβωκι απ' ολονών -φίλου, θείου, θείας, γιαγιάς, μάνας, πατέρα-στου παππού μου τη λάρνακανα σταθώκαι να ρωτήσω που βρήκες ψυχή στον πόλεμο άνθρωπονα σκοτώσεις; Τρέμω μη μου χρειαστεί η γνώση.Και την απάντηση έχουν πια … Συνεχίστε να διαβάζετε Ερωτήσεις που δεν κάναμε ποτέ.

Παρομοίωση

Οι πόλεις του βορρά στους συννεφιασμένους ουρανούς μοιάζουν με τις όμορφες γυναίκες όπως ανάβουν μέρα μετά τη μέρα, χρόνια ολόκληρα από τον κυκλώνα, το καντήλι κάποιου ναυτικού που δεν γύρισε ακόμα από το τελευταίο του μπάρκο, με την ίδια πάντα βουβή προσμονή. Και τον παλλόμενο θυμό της αδικίας. Προσμονή και αδικία. Καβάλα, Φεβρουάριος '22

Βιογραφικό

Δεν είμαι φτιαγμένος για ψύχραιμες αντιδράσεις.Ζω για τον καταποντισμό των αισθήσεων.Η συντριβή ορίζει την πεμπτουσία.Αδυνατώ να πάρω αποστάσεις, ωστόσο, αποφεύγω την εγγύτητα.Υπάρχουν μέρη που τα αγαπώ περισσότερο από ανθρώπους.Υπάρχουν στιγμές που τις αγαπώ περισσότερο από αυτά τα μέρη.Τα παιδιά ξέρουν πάντα κάτι που έχω ξεχάσει.Μία φωτογραφία οφείλει να κουβαλάει μία στιγμή που δεν περίμενε κανείς … Συνεχίστε να διαβάζετε Βιογραφικό.

Σχάση

Είμαστε από καιρό μέσα μας τόσοπαγωμένοιδεν εκλυούμεαρκετή θέρμη φαντάζομαιίσως μόνο έναςενδοοικογενειακόςπυρηνικός όλεθροςθα βοηθούσεξέρεις,μία μεταξύ μαςατομική σχάση μεγατόνωντρυφερά σαρωτική -"εγω να κρυφτώ στα χέρια σουεσύ στων παιδιών μας"•κάτι τέτοιο- μα αμφιβάλλωκι άλλωστε,κρύο είναι, θα περάσει•πού να σκάβεις τώρα στον πυρήνατου κάθε ατόμου;

Νανούρισμα

Τις κρύες νύχτες όσο κοιμόσουν έβαζατις ενοχές μου για ύπνοσιγοτραγουδώντας το ίδιο πάντα νανούρισμακι εσύ πεταγώσουν κάθυδρηγιατί ουρλιάζουν οι λύκοι μέσα στην πόλημε ρωτούσεςκαι τότε,μόνο τότε έπιανα άλλον σκοπό.Σώπασαν;Σώπασαν, ναι.

Σεσημασμένο δέρας

Μόνο που ξέχασα αυτή η σχισμήπου πια έχει κλείσειαπό πού προήλθε•έτσι κακογραμμένη όπως είναιανοίκει σίγουρα σε παιδί.Ήταν ένα ατύχημα ωραίο μέσα σε ωραίους τυχαίους;Μία δικαιολογημένη απροσεξία ανάμεσα σε τρυφερούς απρόσεκτους;Ή μήπως μ' έκοβαν με κάθε χάδιγια να 'χουν ένα παιδικό αίμα στα χέρια τους;Εν ολίγοις,να λατρέψω ή να κρύψω το σημάδι;Ξεχνώ, πολύ ξεχνώ...Δεν βαριέσαιας το … Συνεχίστε να διαβάζετε Σεσημασμένο δέρας.

Επιδιώξεις

Τις μέρες που ξοδεύονται χωρίςνα καταφέρω τη λέξη την ανείπωτηνα ξεστομίσω σκαλίζω κάτι κιτρινισμέναποιήματα που έχουν ξεθωριάσειτα χαϊδεύωτα φιλώ τι όμορφα που δείχνουνέτσι ολόκληρα ξεθωριασμένασαν να ανήκουν σε κάποιο παιδίπου κέρδισε στους σχολικούςαγώνες ένα βραβείοπροορισμένο να καταλήξεισε κάποιου μεσήλικατο σκονισμένο υπόγειο.