Τρυφερό ψιλόβροχο μετά από τη μπόρα

Τρεις φορές με σήκωσε εχθές
η μπόρα. Την πρώτη έτρεξα να
μαζέψω από το μπαλκόνι την
μπουγάδα με τα μπανιερά μας,
τα βιβλία από το τραπεζάκι
τα γυαλιά σου, τις παντόφλες
των παιδιών και ένα παιχνίδι
που είχαν απερίσκεπτα αφήσει.
Την δεύτερη έπεσε κεραυνός
έτρεξα στο δωμάτιο των αγοριών
να δω αν κοιμούνται ή αν τους
έκοψε τα όνειρα ο φόβος,
τους βρήκα τον ένα πάνω στο άλλο
να κρατιούνται σφιχτά με τα κλειστά
τους μάτια κι έπειτα την τρίτη φορά
η αστραπή φάνηκε πιο κοντά από ποτέ
μπήκα στο δωμάτιό μας να δω αν είσαι εντάξει, ξέρω ότι φοβάσαι το φως που
είναι πολύ, κοντά και έρχεται από ψηλά
και τον αέρα που ταράζει τις ροδιές
του κήπου, μουρμούριζες κάτι τρυφερά
νυσταγμένα μισόλογα ψάχνοντας με
το χέρι τον λαιμό μου και η μπόρα
κράτησε όλη νύχτα όσο κοιμόσασταν
με τις ήρεμες ανάσες μέσα στο σκοτάδι
και όσο το φαινόμενο κρατούσε
πήγαινα από δωμάτιο σε δωμάτιο,
από κρεβάτι σε κρεβάτι, από ανάσα
σε ανάσα

μέχρι το πρωί μέσα στην πνοή σας
είχα εξασθενήσει σε ένα τρυφερό ψιλόβροχο.

📸Τρυφερό ψιλόβροχο μετά από τη μπόρα| Δράμα, 21.08.22

2 σκέψεις σχετικά με το “Τρυφερό ψιλόβροχο μετά από τη μπόρα

  1. Ο τρόπος, Μιχάλη, που μια καθημερινότητα, μια ιδιαίτερη καθημερινότητα σε μια στιγμή έντασης της φύσης, τη μετατρέπεις σε ένα ποίημα, είναι εξαιρετικός.
    Περιπλανήθηκα μαζί σου φίλε μου, έζησα την καταιγίδα και τις ανάσες σας. Πολύ όμορφο.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s