Το μπουρδέλο που είσαι

Ω, αγαπητέ μου κύριε,
ναι, εσείς, με το όμορφο
κουστούμι και τη χρυσή καδένα
στο ρολόι, έχετε ένα τόσο
περιποιημένο μουστάκι,
να καθίσω εδώ; ναι, φυσικά και
μπορώ, είστε τολμηρός
αχ, αγαπητέ μου κύριε, θα το πω
πρώτα στο δικό σας αφτί, στο δικό σας
αφού εσείς πρώτος αναλάβατε
πριν χρόνια να με κάνετε μία σωστή
κυρία και ένα τίμιο εισόδημα
να εξασφαλίσω ανοίγοντας τα
πόδια, γεμίζοντας το στόμα μου
σε εσάς που τόσο εκτιμώ, ναι 200
είναι για εσάς, το ξέρετε, Ω, βλέπω
έχετε άγριες προθέσεις, με κάνετε και
κοκκινίζω, εντάξει, έτσι λοιπόν, δεν σας χαλώ
χατίρι, σήμερα ειδικά, κανένα χατίρι δεν
χαλώ αφού το πήρα απόφαση,
αυτό είναι το τελευταίο γαμήσι, αγαπητέ
μέσα σ’ ετούτο το μπουρδέλο,
φεύγω, με ακούτε; Σας ξεπετάω με
κάθε περιποίηση και φεύγω
να σωθώ, να αλλάξω ζωή, να αλλάξω
ρούχα, να αλλάξω πόδια, να αλλάξω
στόμα, φεύγω, ό,τι μου ζητάτε
πρόθυμα θα το κάνω
τρελή από χαρά
τελευταία μέρα στο μπουρδέλο
φεύγω, σας λέω, από ετούτο
το μπουρδέλο.

Και ο κύριος, σκουπίζοντας
τα πάνσεπτα αρχίδια του
γύρνα και όλο ύφος
χαμογελά και λέει:

Μα, μικρή μου, αυτό το μπουρδέλο
που είσαι
όπου κι αν πας
θα το πάρεις μαζί σου.

📸Παίρνω αυτό το μπουρδέλο που είμαι και για δέκα μέρες ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΩ. εβίβα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s